Een teken van leven

Gesloten seizoen stond bij mij altijd garant voor verveling. Vorig jaar had ik dit euvel enigszins doorbroken door een week naar Zweden af te reizen. Een combinatie van een familievakantie en vissen was toen een succes, waardoor je de lengte van het gesloten seizoen, gevoelsmatig enigszins korter maakte.

Dit jaar heb ik weer een trip ingelast. Zoals jullie al eerder gelezen hebben, zit ik volgende week vol verwachting aan de Po. Hierover volgt natuurlijk over ruim 2 weken meer. Ik hoop met film, foto en verhalen een mooie impressie op mijn site te plaatsen.

In de tussentijd is het nog steeds de hengelsport die hier de klok slaat. Mijn boot moet er nog uit voor een broodnodige opknapbeurt (mei). Af en toe wordt er iets nieuws aangeschaft voor de aanstaande vistrip of voor het nieuwe seizoen. Twee weken geleden bezocht ik de Visma in Rotterdam. Overigens niet de 1^ste keer dat ik daar kwam. De ervaring leert mij dat je soms leuke koopjes kunt scoren. Ik was in ieder geval op zoek naar een hoofdlamp (nachtvissen aan de Po) en een stretcher. Die stretcher is broodnodig, want Roger en ik gaan 96 uur, de klok rond vissen. Dit houdt in dat wij overnachten op zandbanken aan de Po. Het bedrijf waar wij de trip geboekt hebben heeft hiervoor een zogenaamde floating trip in het leven geroepen. De nachten worden doorgebracht in tentenkampen. De hengels liggen uit met het zogenaamde boeiensysteem.  Nu ik hier zit te schrijven spookt de aanstaande trip regelmatig door mijn hoofd. Ik kan mij nog steeds geen voorstelling maken van wat er gaat gebeuren. De kracht van een meerval is iets dat ik absoluut wil ervaren. Overigens was de Visma leuk, maar ook niets meer dan dat. De noviteiten die ik zocht ontbraken. Ik ben gek op mooi kunstaas. Ik noem het wel eens klasse A kunstaas. De merken waar ik mijn hart aan verknocht heb, waren niet aanwezig of hadden een beperkte vertegenwoordiging in de wat grotere hengelsportzaken. Een leuke dag was het wel al mis ik op deze beurzen het echte visgevoel. Dit laatste zegt misschien meer over mij. Ik wil het vissen ervaren en dat kan natuurlijk alleen maar aan de waterkant.

Als ik aan de aanstaande vistrip denk, vraag ik mij af of het allemaal gaat lukken. Op het internet lees je wisselende verhalen. Sommige mensen komen (bijna) visloos thuis. Anderen weten er tientallen te vangen, met daarbij exemplaren van een behoorlijke lengte. Vorige week belde ik de eigenaar van het kamp om hem wat aanvullende informatie te geven. Hij wist mij te vertellen dat zij die dag 11 meervallen hadden gevangen, met als grootste een 233 cm groot exemplaar. Sinds die dag slaap ik de helft aan benodigde uren. Het meervalvirus laat me gewoon niet meer los.

klik hier voor een filmpje dat ik al tig keer bekeken heb (Meerval)

Maar goed de trip gaat wel lukken. In ieder geval is het een superervaring om 96 uur de klok rond buiten te vertoeven. Survival is iets waar ik het mee vergelijk. Geen keuken, geen douche. Back to basic ! Iets dat iedere man af en toe moet ervaren. Los van alle luxe die ons leven inmiddels zo aangenaam maar ook zeker afhankelijk maakt.

Behoudens deze voorbereiding ben ik ook met iets anders bezig, maar daarover aan het begin van het roofvisseizoen meer.

Vrijdag a.s. ga ik onderweg. 1250 kilometer rijden en daarna een kleine week vertier. Met foto, film en verhalen kom ik terug .

Groet Jos