|
Het thuiswater |
||
![]() |
![]() |
![]() |
Het thuiswater

Het was alweer een tijd terug dat ik met Marc ons thuiswater had bezocht. Sterker, het was heel lang terug dat Marc gesnoekt had. Daar moest rap verandering in komen. Donderdagmorgen rond koffietijd werd eerst de nieuwe meervalhengel bewonderd, waarna wij snel richting de jachthaven vertrokken. De afgelopen week had ik via diverse kanalen vernomen dat de snoek richting paaigronden trok. Dit hield volgens de diverse bronnen in dat de snoek langs de rietkragen te vangen was en gretig op kunstaas reageerde. Normaal is het de dobber waarmee ik vis, maar ik kon de verleiding niet weerstaan en stelde Marc voor om eerst te slepen met kunstaas. Na anderhalf uur hielden wij het voor gezien, want op 1 aanbeet na (erg leuk de klap op de hengel), bleef het zeer rustig.
Wij besloten om over te gaan op de dobber. De aasvissen moesten nog gevangen worden en dat bleek een lastige klus. Na 40 minuten zoeken had ik eindelijk een plek gevonden waar de ene na de andere (mooi formaat) voorn gevangen werd. Met een emmer vol met aasvis besloten wij richting een stek te gaan, waar ik afgelopen zaterdag redelijk succes had geboekt (3 kleine snoeken).
Daar aangekomen was het zeer snel raak voor Marc. Een mooi formaat snoek kon geland worden (schatting 80+). De dobber van Marc verdween in de diepte op het moment dat hij aan de telefoon zat. Erg leuk om te horen hoe snel iemand dan ophangt en de andere kant van de lijn blijft verbijstert achter laat. Tijdens de dril werd mijn fotopassie getriggerd, doordat deze snoek met de aasvis stijf tussen de kaken richting boot kwam. Een machtig gezicht, omdat de staart van de voorn naar buiten stak.
Na de verplichte fotosessie mocht deze groene rover terug. Marc belde terug naar zijn eerdere gesprekspartner, maar mocht zich gelijk weer excuseren. Sorry hoorde ik hem zeggen, de dobber van Jos gaat onder. Lachen natuurlijk, want binnen 5 minuten had de dag een veel positievere wending gekregen en degene die met Marc probeerde te bellen, moet er het zijne van gedacht hebben. Leuk detail was het geluid dat mijn dobber maakte toen hij met hoge snelheid naar beneden verdween. Ik noem het vaak “plop”. Het geluid is vergelijkbaar, met een vinger die je aan de binnenkant van je wang steekt en met kracht naar buiten duwt. Jullie kennen het wel (anders wordt het oefenen hahaaha)
Mijn snoek werd geland met de kieuwgreep en kon gemakkelijk onthaakt worden. Dat is toch een prettige bijkomstigheid als je met de dobber vist. Die enkele dreg geeft veel minder schade dan al het kunstaas dat je kunt bedenken. Ook deze snoek werd vervolgens vereeuwigd en mocht weer terug in het diepe. Zoals jullie je kunnen voorstellen werd vervolgens onder het genot van een bak koffie gelachen over de 2 vangsten binnen 5 minuten en het tot 2 keer toe verstoorde mobiele telefoongesprek.
Na deze snoeken bleef het 3 kwartier rustig op de stek en had ik al geopperd om te verplaatsten. Een laatste ingooi was al een feit. De voorbereiding voor verplaatsing werden al getroffen toen mijn dobber alsnog onderging. Ik zocht contact en sloeg aan. Ik kon de snoek prima voelen, maar hierna leek het alsof zij gelost was. Ik draaide met zeer hoge snelheid mijn gevlochten lijn en tuigage naar binnen en voelde na vele meters lijn dat de snoek er nog aanzat, maar inmiddels met een grote spurt onder de boot terecht was gekomen. Super gewoon om dit te ervaren. Met hartslag 180 werd de dril vervolgd. In het heldere water hadden wij al gezien dat het een grote dame was. De landing ging perfect en na meting bleek zij 95 cm te zijn. Ik had de afgelopen tijd te weinig snoeken van formaat gevangen en was blij met dit resultaat. Je ziet dat mopperen (vorig verslag) soms helpt.
Deze snoek was meteen de laatste van de dag. Ondanks dat wij van alles uit de kast haalden. O.a.het roeien met aasvissen werd beoefend. Erg leuk, maar behoudens het opbouwen van je conditie, verder zonder resultaat.
Nu ik dit zit te schrijven ben ik al op de hoogte van 3 uren die wij op vrijdag gevist hebben. Een verbluffend resultaat mag ik wel zeggen. Meer hierover zien jullie in mijn volgende verslag. Klik hier om alvast 1 van de 2 meters te zien.
Groet Jos, hieronder de beloofde foto:)
