|
|
|
|
|
|
|
Werken, voorbereiden en vissen
Afgelopen week is een week met verschillen. De thuissituatie en het werk maken het niet mogelijk om een hele dag de snoek achter haar schubben aan te zitten. Af en toe ben ik kort aan de waterkant te vinden met soms een verassend resultaat. Niet dat het grote vis betrof. Afgelopen maandag wist ik in 2 uur, 5 snoeken te landen. De grootste een mooie 80er, de overigen ergens in de 60/70 cm. Leuke bijkomstigheid was het gezelschap van een 94 jarige visser. Laatst vertelde hij aan Jeffrey dat hij al 85 jaar vist. Je had het gezicht van Jeffrey moeten zien. Verbaasd zei Jeffrey, “maar dan moet u ouder zijn dan 90”. Tja……….
Van maandag op dinsdag en dinsdag op woensdag
moest ik in de nacht werken. De kracht om naar de waterkant te gaan is er dan
niet. Althans tussen de nachtdiensten door ben ik eigenlijk nergens voor te
porren. Na de laatste nachtdienst(vandaag) sta ik altijd een fractie eerder op.
Zo ook vandaag. Een mooie gelegenheid om met de dobber achter de snoeken aan te
gaan. Vlabij ons huis hebben wij een vijver die aardig gevuld is met kleine
snoek en karper. Niet de meest charmante plek om te vissen want je moet een
soort van
trektocht tussen de hondendrollen door houden om aan de waterkant te komen. Maar
goed de stek staat meestal garant voor vis. Zo ook vandaag. Na een klein uur
werd de (kleine)aasvis gegrepen. De dobber verdween in de diepte, contact
zoeken, aanslaan en de dril mocht beginnen. Een kleine snoek (misschien net 60)
werd geland en werd door Kevin vakkundig op de foto gezet. Gelukkig had ik het
fototoestel weer bij me. Wat waren de laatste 5 foto’s teleurstellend. Die had
ik afgelopen maandag met mijn mobiel gemaakt. Ik dacht dat het resultaat (1
megapixel) ermee door kon. Maar dat bleek helaas anders uit te pakken. De vangst
van deze kleine snoek was gelijk het eindsignaal. Ik hield het voor gezien. Een
koude wind en een moe gevoel(nachtdienst) waren hiervan de reden.
Op naar huis zei ik tegen Kevin die aan een half woord genoeg had. Thuisgekomen was het wederom vis wat de klok sloeg. Mijn aanstaande meervaltrip moet voorbereid en gepland worden. Ik neem eigen materiaal mee en heb gisteren mijn 1ste hengel aangeschaft die de kwaliteiten heeft om de grootste meerval te landen (indien en hopelijk nodig). Op zich prachtig om zo’n voorbereiding te doen. Veel in de meervalvisserij lijkt op het snoeken.(www.meervalstudiegroep.com) Mijn favoriete bezigheid, “vissen met de dobber”, ga ik op de Po zeker doen. De hengel is zwaarder, het draad sterker, de dreggen/haken groter, maar het lijkt op elkaar. Het enige lastige aan de voorbereiding is de aanschaf van de spullen. Daar waar elke hengelsportzaak in Nederland voor zowel snoek als karper voldoende spullen op voorraad heeft, daar ontbreekt het deze winkels aan een fatsoenlijke meervaluitrusting. Beter geschreven, daar ontbreekt het aan materiaal dat geschikt is om vissen van dat formaat succesvol te landen. Natuurlijk wel te begrijpen. Het is tenslotte verboden om gericht op de meerval te vissen en hij komt hier nog niet in zeer grote getale voor.
Op dit moment is de aanbetaling gedaan. De duur en aard van de reis zijn bekend (floating trip). De locatie is bekend (www.wallercamp.de) en het eerste materiaal is door mij gekocht. Natuurlijk heb ik nog alle tijd. Maar ik kan jullie verklappen dat ik in mijn slaap al een paar van deze zware jongens met de meervalgreep geland heb. Maar goed deze reis en mijn volgende snoeksessie komen in de volgende verhalen. Voor nu groet van Jos