Als de snoeken los zijn (18 januari 2008)

Vandaag eerst lekker uitgeslapen. Dat moest ook wel, want het was de dag voor mijn nachtdienst. (afzien dus). Na de koffie omstreeks 10.00 uur naar een goede witvisstek. Voorntjes tikken had ik mij voorgenomen, alleen dat tikken werd anders. Wat een probleem om een paar fatsoenlijke aasvissen te pakken. Gisteren te groot, vandaag te klein. Maar na klein 2 uur witten, toch 10 aasvissen van het ideale formaat. Tien aasvissen is natuurlijk ruim genoeg, zeker als je maar een paar uurtjes gaat snoeken.

De lunch heb ik thuis genoten samen met Kevin. Meteen een mooie gelegenheid om op te warmen onder het genot van een kop koffie. Na de lunch haastte ik mij naar de visstek. Om 13.15 uur lag voor het eerst de dobber in het water en begon ik vol verwachting aan een korte vis-sessie die ik niet snel vergeten kan. Het tempo waarmee de dobber in beweging kwam, was ongeëvenaard. In korte tijd stond ik 5 keer met een andere snoek in mijn handen. De fotocamera draaide overuren. Niet slecht natuurlijk en iets dat je niet elke dag meemaakt.

Ik heb achteraf zitten denken aan het “waarom”. De temperatuur was ongeveer 10 graden, zwaar bewolkt, wind uit de zuid-westhoek, kracht 3 tot 5 op de schaal van Beaufort. Dit weertype was al een aantal dagen aan de gang, stabiliteit dus. Eigenlijk allemaal omstandigheden die bij elkaar opgeteld dit resultaat geven. Maar wat schetste mijn verbazing, een aantal vissers die ik tegenkwam hadden matige of geen vangst(en)

In ieder geval staat het resultaat inclusief de omstandigheden weer genoteerd. Met een goede administratie/archief, probeer ik elk jaar wijzer te worden . De foto’s die ik van elke snoek maak illustreren de cijfers en bijzonderheden. Het handige van de digitale fotocamera is het feit dat hij ook ene aantal andere zaken, feilloos vastlegt. Denk aan de datum en tijd. (wel zorgen dat de klok van de camera goed ingesteld staat)

Maar terug naar de 75 minuten vol met actie. De snoeken waren zeer actief en presteerden het om tot aan mijn voeten te jagen. Dit kon ik prachtig zien, omdat ik de laatste tijd in het water sta te vissen (ter plaatse ondiep). 1 van de snoeken heeft zelfs een aantal minuten op nog geen meter voor mijn voeten gelegen. Adembenemend! Voor de komende week kan ik alleen maar zeggen, “laten wij dit nog een keertje overdoen”.

 Groet Jos en tot de volgende…………….